İmama Uymak

Imâma uymanın dogru olabilmesi için, on sart vardır:


1—Namâza dururken, tekbîri söylemeden önce, imâma uymaga
niyyet etmekdir. “Uydum hâzır olan imâma” diyerek kalbinden
geçirmek lâzımdır.
2—Imâmın, kadınlara imâm olmaga niyyet etmesi lâzımdır.
Erkeklere imâmolmaga niyyet etmesi lâzımdegildir. Fekat niyyet
ederse, kendisi cemâ’atin sevâbına da kavusur.
3 — Cemâ’atın topugu, imâmın topugunun gerisinde olmalıdır.

4 — Imâm ile cemâ’at aynı farz namâzı kılması lâzımdır.
5 — Imâm ile cemâ’at arasında kadın safı bulunmaması lâzımdır.
6—Imâm ile cemâ’at arasında kayık geçecek kadar nehr ve
araba geçecek kadar yol bulunmaması lâzımdır.
7 — Imâm veyâ cemâ’atden birini görmege veyâ sesini duymaga
elverisli penceresi olmayan dıvar arada bulunmamalıdır.
8 — Imâm hayvanda, cemâ’at yerde veyâ bunun tersi olmamalıdır.
9—Imâm ile cemâ’at yapısık olmayan iki gemide bulunmaması
lâzımdır.
10 — Baska mezhebdeki imâma uyan cemâ’atin namâzlarının
sahîh olması için iki rivâyet vardır: Birinci kavle göre, cemâ’atin
kendi mezheblerine göre namâzı bozan bir seyin,
imâmda bulundugunu bilmemesi lâzımdır. Ikinci kavle göre,
kendi mezhebine göre namâzı sahîh olan imâma, baska mezhebde
olanlar da uyabilir. Bu kavle göre kaplama ve dolgusu
olan imâma uymak câiz olur.
Cemâ’at bir kisi ise, imâmın sag yanında hizâsında durur. Solunda
durması mekrûhdur. Arkasında durması da mekrûh olur.
Ayagının topugu, imâmın topugundan ileri olmazsa, namâzı sahîh
olur. Iki veyâ dahâ çok kisi ise imâmın arkasında durur.
Imâmla birlikde, yalnız kılar gibi kılınır. Ancak, ayakda iken
imâm içinden okusa da, yüksek sesle okusa da, cemâ’at bir sey
okumaz. [Sâfi’î mezhebinde, imâmla birlikde cemâ’at de sessizce
Fâtiha okur.] Yalnız, birinci rek’atde (Sübhâneke) okur.
Imâm, yüksek sesle Fâtihayı bitirince, cemâ’at yavasça (âmîn)
der. Bunu yüksek sesle söylememelidir. Rükü’dan kalkarken,
imâm (Semi’allahü limen hamideh) deyince, cemâ’at yalnız
(Rabbenâ lekel hamd) der. Sonra egilirken (Allahü ekber) diyerek,
imâmla birlikde cemâ’at de secdeye yatar. Rükü’da, secdelerde
ve otururken yalnız kılar gibi cemâ’at de okur.
Vitr namâzı, Ramezânda cemâ’at ile kılınır. Baska zemânlarda
yalnız kılınır.


Mesbûkun namâzı


Imâma uyanlar dört çesitdir. Bunlar, (Müdrik), (Muktedî),
(Mesbûk) ve (Lâhık)dır.

Müdrik, iftitâh tekbîrini imâm ile birlikde alana denir.
Muktedî, iftitâh tekbîrine yetisemiyene denir.
Mesbûk, imâma birinci rek’atde yetisemiyene denir.
Lâhık, iftitâh tekbîrini imâm ile berâber almıs, fekat sonra,
kendisinde abdestini bozan bir hâl meydâna geldiginden, abdest
alıp, tekrâr imâma uymus olana denir. Bu kimse, yine evvelce
oldugu gibi, kırâetsiz, rükü’ ve secde tesbîhlerini söyleyerek
namâzını kılar. O kisi, eger dünyâ kelâmı söylememis ise,
imâmın ardında gibidir. Fekat, câmi’den çıkdıkdan sonra, yakın
bir yerde abdestini almalıdır. Zirâ, çok ileriye giderse namâzı
bozulur da denildi.
Mesbûk, ya’nî imâma birinci rek’atde yetisemiyen bir kimse,
imâm iki tarâfa da selâm verdikden sonra, ayaga kalkarak yetisemedigi
rek’atleri temâmlar.
Kırâetleri birinci, sonra ikinci, sonra üçüncü rek’at kılıyormus
gibi okur. Oturmagı ise dördüncü, üçüncü ve ikinci rek’at
sırası ile, ya’nî sondan baslamıs olarak yapar. Meselâ; yatsının
son rek’atine yetisen kimse, imâm selâm verdikden sonra kalkıp,
birinci ve ikinci rek’atde Fâtiha ve sûre okur. Birinci rek’atde
oturur. Ikincide oturmaz.


Bes seyi imâm yapmazsa, cemâ’at de yapmaz:


1 — Imâm kunût okumazsa cemâ’at de okumaz.
2 — Imâm bayram namâzlarındaki tekbîrleri yapmazsa, cemâ’at
de yapmaz.
3 — Imâm, dört rek’atli namâzın ikinci rek’atinde oturmazsa,
cemâ’at de oturmaz.
4—Imâm secde âyeti okuyup, secde etmezse cemâ’at de etmez.
5 — Imâm secde-i sehv etmezse cemâ’at de etmez.


Dört seyi imâm yaparsa, cemâ’at yapmaz:


1 — Imâm ikiden çok secde yaparsa, cemâ’at yapmaz.
2 — Imâm bayram tekbîrini, bir rek’atde üçden çok yaparsa,
cemâ’at yapmaz.
3 — Imâm cenâze namâzında, dörtden çok tekbîr yaparsa cemâ’at yapmaz.
4—Imâm besinci rek’ate kalkarsa, cemâ’at kalkmaz, imâmı
bekler, beraber selâm verirler.


On seyi imâm yapmazsa, cemâ’at yapar:


1 — Iftitâh tekbîrinde el kaldırmak.
2 — Sübhâneke okumak.
3 — Rükü’a egilirken, tekbîr getirmek.
4 — Rükü’da tesbîh okumak.
5 — Secdelere yatıp, kalkarken tekbîr söylemek.
6 — Secdelerde tesbîh okumak.
7 — Semi’allahü demezse, rabbenâ lekel-hamd demek.
8 — Ettehıyyâtüyü sonuna kadar okumak.
9 — Namâz sonunda selâm vermek.
10 — Kurban bayramında, yirmiüç farzdan sonra selâm verir
vermez, tekbîr okumakdır. Bu yirmiüç tekbîre, tesrîk tekbîrleri
denir.

.
.
Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !